Zabawy interaktywne dla dzieci
Aby zapewnić dziecku prawidłowy rozwój, rodzice powinni znaleźć czas na wspólne zabawy interaktywne. Zabawy te rozwijają wyobraźnię małych dzieci. Dzięki nim poznają one otaczający je świat. Uczą się nazywać zwierzęta, rośliny. Poznają także poszczególne kolory. Małe dzieci bardzo szybko przyswajają wiedzę, dlatego warto jest uczyć je już od najmłodszego, a najlepszym sposobem nauki dla dziecka jest właśnie zabawa.
Zabawy rozwijające mowę u dziecka. Gdy dziecko ma dwa-trzy lata, samo zaczyna przejawiać inwencję w dziedzinie zabawy. Zaczyna na przykład "decydować", czy chce się bawić raz czy kilka razy dziennie. Warto w tym czasie pomóc dziecku rozwijać mowę, dobierając odpowiednie typy zabawy do jego wieku. Pamiętajmy jednak, że w tym wieku nie powinny trwać dłużej niż 15 minut. Możemy je organizować dwa lub trzy razy dziennie.
Zabawy rozwijające mowę 3-latka
Opowiadanie. Pomiędzy drugim a trzecim rokiem życia dużego znaczenia nabiera oglądanie obrazków i historyjek obrazkowych. Matka siada obok dziecka albo sadza je sobie na kolanach. Z żywą intonacją komentuje wspólnie oglądane obrazki i włącza w mowę wiele środków dźwiękonaśladowczych. Wrażenie wywołane przez obrazek można spotęgować, wykonując nawiązujące do niego ruchy. Kładziemy przy tym obrazek lub wskazujemy obrazek w książce, na ekranie komputera i powtarzamy zdanie opowiadające treść obrazka kilka razy, wykonując odpowiednie ruchy, np. mały chłopczyk puka do drzwi - puk puk, mała dziewczynka patrzy tu i tam - podnosimy rękę do góry osłaniając oczy. Podczas oglądania obrazków coraz częściej powinno się zdarzać, że matka najpierw opowiada, a dopiero potem pokazuje obrazek. Polecane jest, by opowiadanie przed snem stało się wieczornym zwyczajem.
Zabawy kierowane bodźcami akustycznymi. Należy zwracać uwagę dziecka na dźwięki otoczenia i nauczyć reagowania na dźwięki o niższym natężeniu. Formy zabaw są różnorodne, w zasadzie jednak chodzi o proste czynności, takie jak wrzucanie kul do wiaderka, budowanie wieży z klocków, zabawy polegające na wkładaniu elementów we właściwe otwory, układanie kształtów, oglądanie obrazków ze slajdów, wykorzystywanie komputerowych programów dydaktycznych (Zwierzaki, Socrates, Moje pierwsze ABC) i zabawek uruchamianych przyciskiem. O ile to możliwe, należy dość często zmieniać rodzaj reakcji, ale zawsze upewnić się, że dziecko wie, czego od niego wymagamy.
Ćwiczenia w identyfikowaniu. Celem ćwiczeń jest pozwolenie dziecku na uchwycenie związku pomiędzy przedmiotem a wrażeniem słuchowym i rozszerzenie w ten sposób biernego słownictwa, a na jego bazie aktywnego zasobu słów. Nie wszystkie dzieci lubią tego typu zabawy, dlatego nie należy ich do nich zmuszać. Korzystne jest stosowanie różnorodnych pomysłów i odmian zabaw, ponieważ pracę zaczynamy przy ograniczonym zasobie słów dziecka, który należy stale ćwiczyć.
Ćwiczenia w dostrzeganiu związków i zależności. Po ukończeniu przez dziecko trzeciego roku życia i w zależności od zdolności dziecka do koncentracji, poleca się także zabawy, których celem oprócz utrwalania słownictwa, jest także dostrzeganie związków i zależności.
Przykłady zadań:
- porządkowanie przedmiotów (klocków, kredek, nitek itp.) według wielkości,
- porządkowanie przedmiotów według kształtu, ciężaru, i rodzaju materiału,
- budowanie i rysowanie na polecenie,
- nawlekanie korali według wzoru,
- klasyfikowanie obrazków i przedmiotów w zależności od ich przeznaczenia i pojęcia nadrzędnego,
- obrazki przedstawiające pokrewne przedmioty (np. igła - naparstek, nóż - widelec, rower - koło),
- znajdowanie przedmiotu, który nie pasuje,
- dostrzeganie elementu brakującego,
- uzupełnianie obrazków.
Zadania powinny mieć różne warianty. Gdy będziemy często zmieniać środki dydaktyczne, zadanie będzie się wydawało dziecku za każdym razem nowe, mimo iż zasada się nie zmieni.
Wstępne ćwiczenia artykulacyjne. Po pewnym czasie rodzice będą mogli zacząć przeprowadzać pod kierunkiem logopedy ćwiczenia stymulujące sprawność narządów artykulacyjnych. Zaczynamy od ćwiczeń polegających na dmuchaniu. Można je wykonywać stosując rozmaite, przyjemne zabawy, np. zdmuchiwanie ze stołu kłębka waty, piórka, kulki papieru, zdmuchiwanie świeczki, nadmuchiwanie balonu lub dmuchanie na wiatraczek. Najważniejsze jest długotrwałe, równomierne wydychanie. Dziecko może także grać na dętych instrumentach muzycznych takich jak gwizdek, flet, organki, trąbka. Najpierw ćwiczymy niedługie dmuchanie, przysłaniając jedną dziurkę (flet). Skoordynowanie ruchu palców i ust nie jest dla małego dziecka łatwe. Gdy jednak uda się mu to opanować, można zacząć ćwiczyć pojęcie "krótko" i "długo". Poza tym rodzice mogą przeprowadzać zabawy, w trakcie których dziecko ma naśladować określone ruchy artykulacyjne. Rozćwiczenie aparatu artykulacyjnego sprzyjać będzie w przyszłości prawidłowej wymowie.
Przykładowe ćwiczenia:
- otwieranie, zamykanie ust,
- pokazywanie i chowanie języka,
- dotykanie językiem kącików ust,
- oblizywanie wargi górnej i dolnej,
- dotykanie językiem zębów górnych i dolnych,
- malowanie ząbków,
- malowanie podniebienia górnego,
- mówienie „aaa" z szeroko rozpostartymi ramionami,
- mówienie „mmmm" z wykonywaniem wolnych, miękkich ruchów.
Poruszanie się z muzyką. Rodzice mają duży wpływ na preferencje muzyczne swojego dziecka oraz ogromną szansę, by już we wczesnym etapie kształtować jego gust. Muzyka powinna mieć jasną, przejrzystą formę o zrozumiałych tematach melodycznych. Nie może być zbyt głośna ponieważ dzieci dotkliwiej odczuwają większą dawkę decybeli. Najbardziej odpowiednie dla dziecka są łagodne, harmonijne dźwięki o dość wysokiej częstotliwości, z melodyjnymi, wyrazistymi tematami, najlepiej w tonacjach durowych. Spośród nagrań najlepiej wybrać części pogodne, które mają dopisek "dur" oraz tempo wolne lub umiarkowane. Poleca się tu utwory Mozarta. Jeśli chcemy zaktywizować dziecko do działania to można włączyć muzykę o żywszych tempach. Godne polecenia są utwory barokowe Jana Sebastiana Bacha lub Antonio Vivaldiego. Jeśli rodzice nie lubią muzyki poważnej a preferują muzykę rozrywkową to mogą wybrać spośród znanych kompozycji te, które mają podobne cechy do wyżej wymienionych. Warto też zaopatrzyć się w płyty z nagraniami odgłosów przyrody: głosów ptaków, szumu morza, wodospadu itp. Przy tych dźwiękach wspaniale rozwija się percepcja dziecka.
Różnicowanie pojęć "wolno" i "szybko". Poleca się taki wybór kaset i płyt, na których nagrano na zmianę wolne i szybkie utwory. Początkowo dziecko przez naśladownictwo zrozumie, że przy szybkiej muzyce należy wykonywać szybkie ruchy, np. podskoki, a przy wolnej poruszać się wolno. Pary ruchów można dowolnie dobierać (wolne podskoki, pukanie w podłogę, szybki marsz w miejscu, skłony tułowia z krążeniem).
Śpiew. Nucenie lub śpiewanie rodziców daje oparcie emocjonalne, poczucie stabilności, zaspokojenie potrzeby uwagi i przynależności. Celem zabawy jest sprowokowanie dziecka do wokalizacji i naśladownictwa. Zalecane jest śpiewanie prostych piosenek i wierszyków. Szczególnie nadają się takie, które można połączyć z ruchem. Większość piosenek dla dzieci możemy zilustrować ruchem - piosenka staje się wtedy jeszcze bardziej atrakcyjna i łatwiej ją zapamiętać. Podczas zabawy ćwiczymy również koordynację słuchowo-ruchową.
Różne zadania i ćwiczenia dla dzieci:
Co nie pasuje, Dopasuj cienie, Labiryn, Namaluj rybki w akwarium, Poilcz ile jest..., Połącz takie same naczynia, Wskaż autobusowi drogę do szkoły, Znajdź dwa garnki, Zimne-gorące, Znajdż ukryte obrazki, Znajdź szczegóły różniące obrazki
W opracowaniu wykorzystano:
http://www.ochoroba.pl/artykuly/1439-zabawy-z-dzieckiem-2-3-letnim-zabawy-rozwijajace-mowe
http://zabawyedu.wordpress.com/category/zabawy-tworcze-rozwijajace-mowe-i-myslenie/
http://www.nauczswojedzieckomyslec.ugu.pl/zabawy.html
http://www.interklasa.pl/portal/index/strony?mainSP=subjectpages&mainSRV=wprzedszk&methid=5313796&page=subpage&article_id=320583&page_id=18731 http://ciufcia.pl/gry-dla-dzieci/gry-i-zabawy-dla-starszakow/zabawy-tworcze